Άρθρα σχετικά με την υγεία

Διαδραστική ειδική παρέμβαση παιδιών στο νερό.

"Eίναι ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα θεραπευτικής παρέμβασης μέσα σε πισίνα.

Είναι άρτια σχεδιασμένο και εποπτευόμενο από διεπιστημονική ειδικών θεραπευτών (Εργοθεραπευτή, Λογοθεραπευτή, Φυσιοθεραπευτή, Ειδικό Παιδαγωγό),  ώστε να προσφέρει τη κατάλληλη πρόκληση για μάθηση και εξέλιξη, σε ένα περιβάλλον που αναπτύσσει ισχυρό κίνητρο, ασφάλεια και διασκέδαση."

Αυτή είναι η εισαγωγή της πολύ ενδιαφέρουσας ιστοσελίδας του AcquaActiveTherapy…Που πραγματικά μας κέντρισε το ενδιαφέρον. Γιατί;

 Γιατί το πρόβλημα της παρέμβασης σε μικρά παιδιά έχει αρχίζει να δείχνει τα δόντια του στην κοινωνία επικίνδυνα…

Εμείς προτείνουμε καινοτόμες λύσεις δοκιμασμένες στο εξωτερικό. Είναι πραγματικά πολύ ελπιδοφόρο ότι Έλληνες επιστήμονες φέρνουν και στην Ελλάδα την ελπίδα της ένταξης και της κοινωνικοποίησης παιδιών που σε διαφορετική περίπτωση…Ίσως να πήγαιναν στον κάλαθο του "κοινωνικού αποκλεισμού".

Κύριοι φραγκάτοι; Ιδού μια κοινωνική επένδυση…Γεμάτη μέλλον….

Η ιστοσελίδα το μόνο παράπονο που θα κάνει γι αυτή την προσπάθεια είναι πως θα μπορούσε η ιστοσελίδα να γράφει "Διαδραστική είδική  παρέμβαση παιδιών στο νερό". Όμως σημασία έχει η ουσία κι όχι οι φράσεις και οι λέξεις…

 

 Για περισσότερες πληροφορίες http://aquaactivetherapy.com/aqua-active-therapy/

Δοσολογία Imodium original.

Imodium original 2mgσκληρά καψάκια.

Δραστική ουσία: Υδροχλωρική Λοπεραμίδη.

Η δόση του imodiumoriginal: Η δόση του imodiumoriginal που πρέπει να λάβετε εξαρτάται από την ηλικία και το είδος της διάρροιας. Μπορείτε να λάβετε το Ιmodiumoriginal οποιαδήποτε ώρα της ημέρας.

Τα καψάκια λαμβάνονται με λίγο νερό.

Χρήση σε ενήλικες και παιδιά ηλικίας άνω των 12 ετών: Αρχικώς 4 mg (2 καψάκια) και ακολούθως 2mg (1 καψάκιο) μετά από κάθε διαρροϊκή κένωση. Αν οι κενώσεις σας είναι σχηματισμένες ή δεν έχετε άλλη κένωση το τελευταίο 24ωρο, δεν πρέπει να πάρετε άλλη δόση. Μέγιστη ημερήσια δόση 8 mg (4 καψάκια σε διάστημα 24 ωρών).

Παιδιά κάτω των 12 ετών:

 

Η χρήση της υδροχλωρικής λοπεραμίδης σε παιδιά 6-12 ετών θα πρέπει να γίνεται υπό την καθοδήγηση γιατρού. Αρχικώς 2 mgκαι ακολούθως 2 mg μετά από κάθε διαρροϊκή κένωση. Δεν συνιστάται σε παιδιά κάτω των 6 ετών.  

Τι είναι η Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή;

Τι είναι Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή (ΔΑΔ);

Πολλές πάρα πολλές ερωτήσεις από τους αναγνώστες του RadioNefeli. Μια ιστοσελίδα που εμείς ξεχωρίσαμε είναι αυτή της ψυχολόγου Ελπίδας Παναγιωτουνάκου:

Γράφει η ψυχολόγος Ελπίδα Παναγιωτουνάκου στην  ενταφέρουσα ιστοσελίδα της http://elpidapanagiotounakou.gr/:

 Οι Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές αποτελούν μια διαγνωστική κατηγορία που αναφέρεται σε πέντε διαταραχές, οι οποίες αναλύονται παρακάτω:

1. Αυτιστική Διαταραχή: αναφέρεται σε μια σοβαρή μορφή ψυχοπαθολογίας που εμφανίζεται νωρίς κατά τη βρεφική ηλικία

2. Διαταραχή Asperger: περιγράφει μια ομάδα παιδιών τα οποία παρουσιάζουν τα ίδια συμπτώματα με τα παιδιά με αυτισμό, αλλά δεν έχουν ελλείμματα στη γλωσσική ανάπτυξη

3. Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή Μη Προσδιοριζόμενη Αλλιώς: αναφέρεται στα παιδιά εκείνα που παρουσιάζουν σοβαρά ελλείμματα στην ανάπτυξή τους, αλλά δεν πληρούν εξολοκλήρου τα κριτήρια για καμία από τις υπόλοιπες διαγνωστικές κατηγορίες

4. Διαταραχή Rett: χαρακτηρίζει ορισμένα παιδιά τα οποία αρχίζουν να εμφανίζουν ειδικά ελλείμματα μετά από μια σύντομη περίοδο ομαλής ανάπτυξης

5. Παιδική Αποδιοργανωτική Διαταραχή: αναφέρεται σε ορισμένα παιδιά τα οποία εμφανίζουν μια συνολική παλινδρόμηση σε πολλούς τομείς της ανάπτυξής τους μετά από μια περίοδο ομαλής ανάπτυξης

Οι Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές συνοδεύονται από σοβαρή έκπτωση σε πολλαπλούς τομείς της ανάπτυξης. Όπως μαρτυρά και το όνομά τους, η εμφανιζόμενη διαταραχή επηρεάζει σφαιρικά την ανάπτυξη του ατόμου, εκδηλώνεται κατά την περίοδο της ανάπτυξης, ενώ το άτομο αποκλίνει από το φυσιολογικό σε τομείς όπως η επικοινωνία, η κοινωνική αλληλεπίδραση, η συμπεριφορά, τα ενδιαφέροντα και οι δραστηριότητες. Οι τρεις πρώτες διαταραχές είναι γνωστές και ως διαταραχές του αυτιστικού φάσματος και συναντώνται πιο συχνά σε σχέση με τις δύο τελευταίες. 

Αυτιστική Διαταραχή ή Αυτισμός

Η Αυτιστική Διαταραχή ή Αυτισμός αποτελεί μια σοβαρή μορφή Διάχυτης Αναπτυξιακής Διαταραχής και έχει χαρακτηριστεί ως διαταραχή «φάσματος», που σημαίνει ότι η κλινική εικόνα της μπορεί να κυμαίνεται από ηπιότερες μέχρι βαρύτερες μορφές. Ο αυτισμός επηρεάζει όλους τους τομείς του ατόμου με το περιβάλλον του και οδηγεί σε απομόνωση και δυσλειτουργική κοινωνικοποίηση. Τα παιδιά με αυτισμό δημιουργούν έναν δικό τους κόσμο μέσα στον οποίο δίνουν μεγαλύτερη προσοχή σε αντικείμενα ή στα μέρη αυτών, παρά στους ανθρώπους. Συνήθως δεν επιτρέπουν την συμμετοχή των άλλων στη ζωή τους ή δέχονται παθητικά την κοινωνική επαφή.

Σε επίπεδο συμπεριφοράς, τα παιδιά με αυτισμό χαρακτηρίζονται από φτωχή φαντασία, με αποτέλεσμα να οδηγούνται σε μια σειρά επαναλαμβανόμενων στερεοτυπικών κινήσεων, καθώς και σε εμμονές για χρήση συγκεκριμένων αντικειμένων (π.χ. ρόδες ή παιχνίδια συγκεκριμένου χρώματος). Συνήθως αφιερώνουν πολύ χρόνο σε τέτοιου είδους συμπεριφορές, ενώ οποιαδήποτε διακοπή αυτών από τρίτους μπορεί να τα οδηγήσει σε εκνευρισμό και εκρήξεις θυμού.

Αναφορικά με τη γλωσσική ανάπτυξη τα περισσότερα παιδιά με αυτισμό δεν αναπτύσσουν λόγο ή μπορεί να προφέρουν μεμονωμένες λέξεις και φράσεις. Ο λόγος, ακόμα και στις περιπτώσεις που υπάρχει, δεν αποτελεί για τα παιδιά αυτά μέσο επικοινωνίας, ενώ συνήθως χαρακτηρίζεται από πολλές ιδιορρυθμίες (π.χ. ηχολαλίες, χρήση της αντωνυμίας «εσύ» αντί «εγώ», δυνατή ένταση και κακός ρυθμός). 

Το νοητικό επίπεδο των παιδιών με αυτισμό μπορεί να ποικίλει. Κάποια παιδιά, δηλαδή, είναι δυνατό να χαρακτηρίζονται από υψηλό δείκτη νοημοσύνης, ενώ άλλα να αντιμετωπίζουν μέχρι και βαριάς μορφής νοητική στέρηση. Δεν είναι σπάνιο το παιδί με αυτισμό να διακρίνεται σε κάποιες ικανότητες, όπως στα μαθηματικά, τη ζωγραφική και τη μουσική, προκαλώντας την έκπληξη και τον θαυμασμό των γύρω του. Ωστόσο, ακόμα και σε αυτές τις περιπτώσεις η αδυναμία σύναψης συναισθηματικών σχέσεων, είναι εμφανής.

Η διάγνωση του αυτισμού αποτελεί μια δύσκολη διαδικασία που απαιτεί καλά καταρτισμένους και με εμπειρία θεραπευτές. Αυτό γιατί η ψυχολογική αξιολόγηση γίνεται σε παιδιά μικρής ηλικίας (συνήθως η παραπομπή πραγματοποιείται στις ηλικίες μεταξύ 2 ½ και 5 ετών) τα οποία συνήθως δεν έχουν αναπτύξει τον λόγο, ενώ ταυτόχρονα δεν έχουν διάθεση για επικοινωνία και συνεργασία. Ωστόσο, η έλλειψη διάθεσης ενός παιδιού 3-5 ετών για συνεργασία, όσο και η καθυστέρηση στη γλωσσική του ανάπτυξη μπορεί να οφείλονται σε ποικίλους παράγοντες.

Οι αυτιστικές διαταραχές παραμένουν σε όλη τη διάρκεια της ζωής. Τα περισσότερα θεραπευτικά προγράμματα στοχεύουν στην αξιοποίηση του υπάρχοντος δυναμικού του παιδιού και στην ψυχολογική στήριξη του ίδιου και της οικογένειάς του. Επομένως, η αντιμετώπιση του αυτισμού βασίζεται περισσότερο σε εκπαιδευτικά προγράμματα και όχι στη λήψη φαρμακευτικής αγωγής ή σε διαφοροποίηση της διατροφής, όπως είχε υποστηριχτεί παλιότερα. Μερικά από τα πιο γνωστά προγράμματα παρέμβασης είναι τα παρακάτω:
• ABA
• PECS
• TEACCH
• SPELL
• TOMATIS
• Αισθητηριακή Ολοκλήρωση

Σε κάθε περίπτωση, η παρέμβαση αποφέρει καλύτερα αποτελέσματα όταν αρχίζει όσο το δυνατόν νωρίτερα, γίνεται συστηματικά μέσω δομημένων προγραμμάτων και από έμπειρους θεραπευτές, με τη συνεργασία και την ενεργή συμμετοχή των γονέων.

 

 

Κατάθλιψη μετά τον τοκετό.

Η γέννηση ενός παιδιού, αποτελεί ένα μοναδικό γεγονός που πλημμυρίζει τη μητέρα και το σύντροφό της με απεριόριστη χαρά. Ωστόσο, υπάρχουν και περιπτώσεις όπου το άγχος και η ψυχολογική φόρτιση είναι τόσο έντονα, με αποτέλεσμα πολλές γυναίκες να μην μπορούν να τα διαχειριστούν εύκολα. Υπάρχουν δηλαδή περιπτώσεις όπου κάποιες γυναίκες μπορεί να βιώσουν έντονες συναισθηματικές διαταραχές που συνδέονται με την τεκνοποίηση και με την περίοδο της εγκυμοσύνης γενικότερα.

Η κατάθλιψη που εμφανίζεται μετά τον τοκετό ονομάζεται επιλόχειος κατάθλιψη. Υπολογίζεται ότι εμφανίζεται περίπου στο 15% των γυναικών, αν και σε πολλές περιπτώσεις παραμένει αδιάγνωστη, καθώς πολλές γυναίκες για κοινωνικούς κυρίως λόγους δεν απευθύνονται σε κάποιον ειδικό. Δε φαίνεται να υπάρχει κάποια συγκεκριμένη αιτία που ευθύνεται για την επιλόχειο κατάθλιψη. Ωστόσο, οι έντονες ορμονικές μεταβολές κατά την εγκυμοσύνη καθώς και το ιστορικό κάποιας ψυχολογικής διαταραχής της μητέρας, φαίνεται ότι σχετίζονται με την εμφάνισή της.

Συμπτώματα:

  • Κακή διάθεση, συχνά κλάματα
  • Αισθήματα ανεπάρκειας, αναξιότητας, ενοχής, απόρριψης
  • Απώλεια ενδιαφέροντος για δραστηριότητες που παλιά της προκαλούσαν ενδιαφέρον
  • Δυσκολία στη συγκέντρωση και στη λήψη αποφάσεων
  • Αίσθημα ατονίας και μειωμένη ενεργητικότητα
  • Δυσκολίες στον ύπνο
  • Μειωμένη σεξουαλική διάθεση
  • Εκνευρισμός
  • Αυξημένη/ Μειωμένη όρεξη για φαγητό
  • Ιδέες θανάτου ή αυτοκτονίας

 

 

Πώς μπορείτε να βοηθήσετε:

v     Ακούστε και ενθαρρύνετε τη νέα μητέρα να εκφράσει τις σκέψεις και τους προβληματισμούς της. Δείξτε της ότι είστε δίπλα της και ότι την κατανοείτε σε αυτή τη δύσκολη περίοδο που περνάει.

v     Βοηθήστε την στο καθημερινό φορτωμένο της πρόγραμμα με όποιο τρόπο μπορείτε (π.χ. ψώνια για το σπίτι, προετοιμασία φαγητού, φροντίδα του μωρού κ.α.).

v     Βοηθήστε τη με το μωρό. Η μητέρα την περίοδο της λοχείας, έχει ανάγκη από ξεκούραση. Μπορείτε να της προτείνετε να κρατήσετε για λίγο το μωρό προκειμένου αυτή να ξεκουραστεί ή να πάει έναν περίπατο.

v     Καθοριστικό ρόλο σε όλη αυτή τη φάση διαδραματίζει η στάση του συντρόφουσυζύγου, ο οποίος με την ενθαρρυντική του στάση και τη έμπρακτη βοήθεια προς τη σύντροφό του, μπορεί να την “ελαφρύνει” και να της δείξει ότι δεν είναι μόνη της. Επίσης, καλό θα ήταν να της προτείνει να κάνουν από κοινού πράγματα που τους αρέσουν (π.χ. βόλτες, κινηματογράφο, να δουν κάποια ταινία στο σπίτι, συνάντηση με φίλους κ.α.).

v     Ενθάρρυνση για σωματική άσκηση και επαφές με φίλους.

 

Θεραπεία:

 

Η ενδεδειγμένη θεραπεία για την επιλόχεια κατάθλιψη και εφόσον αυτή επιμένει, περιλαμβάνει συνδυασμό φαρμακευτικής αγωγής (αντικαταθλιπτικά) και ψυχοθεραπείας. Η συχνή επίσκεψη στον θεραπευτή (ψυχίατρο/ ψυχοθεραπευτή) θεωρείτε επιβεβλημένη προκειμένου να γίνεται επανεκτίμηση της κατάστασης δεδομένης της δυνητικής επικινδυνότητας της πάθησης.

 

Κάθε μητέρα έχει το δικαίωμα να απολαμβάνει τη μοναδική εμπειρία της μητρότητας!

 

 

Ελίνα Σιακαντάρη ψυχολόγος.

Διπολική Διαταραχή.

\

Στη διπολική διαταραχή το άτομο παρουσιάζει έντονες μεταπτώσεις της διάθεσής του. Πιο συγκεκριμένα, η διάθεσή του κινείται ανάμεσα σε δύο δίπολα, το ένα της μανίας και στο άλλο η κατάθλιψης. Γενικά, οι διακυμάνσεις της διάθεσης είναι ως ένα βαθμό φυσιολογικές σε κάθε άτομο. Στην περίπτωση ωστόσο της διπολικής διαταραχής, αυτά τα «πάνω-κάτω» της διάθεσης του ατόμου, είναι παθολογικά, καθώς επηρεάζουν την καθημερινή του λειτουργικότητα και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι επικίνδυνα ακόμη και για τη ζωή του.

Η διαταραχή εμφανίζεται συχνότερα  γύρω στην ηλικία των 20 ετών- αρχή της ενήλικης ζωής, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστεί και στην εφηβεία. Η έναρξη της νόσου σε μεγαλύτερη ηλικία θα πρέπει να ανησυχήσει τον κλινικό για την πιθανότητα ύπαρξης κάποιου οργανικού παράγοντα. Λόγω της ποικιλομορφίας της διαταραχής (βαρύτητα και συχνότητα εμφάνισης), η διάγνωση της διαταραχής δεν είναι εύκολη. Για το λόγο αυτό, πολλές φορές δεν διαγιγνώσκεται εγκαίρως. Η μη έγκαιρη διάγνωση της ασθένειας συνδέεται με φτωχή λειτουργικότητα, διαταραγμένες διαπροσωπικές σχέσεις, κοινωνικο-οικονομικά προβλήματα, καταχρήσεις ουσιών και συχνά αυτοκτονικές τάσεις (10-15% των ασθενών). Συνεπώς, γίνεται κατανοητό ότι η έγκαιρη διάγνωση είναι το κλειδί για την αποτελεσματική θεραπεία αυτής.

Κυριότερα συμπτώματα της μανίας:

  • Διαταραγμένη συναισθηματική διάθεση (ευφορία)
  • Διογκωμένη αυτοεκτίμηση
  • Μειωμένη ανάγκη για ύπνο
  • Διάσπαση της προσοχής
  • Υπερβολική δραστηριότητα/ Υπερ-κινητικότητα (αυξημένη εμπλοκή σε κοινωνικές, επαγγελματικές, σεξουαλικές, θρησκευτικές κ.α. δραστηριότητες)
  • Συναισθηματική αστάθεια
  • Παραληρητικές ιδέες και ψευδαισθήσεις

Τα αίτια της Διπολικής Διαταραχής:

Τα αίτια της διπολικής διαταραχής δεν είναι πλήρως γνωστά, αλλά φαίνεται να εμπλέκουν βιολογικούς, ψυχολογικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Ωστόσο, η ύπαρξη στρεσογόνων παραγόντων (π.χ. διαζύγιο, απώλεια εργασίας, θάνατος/ σοβαρή ασθένεια αγαπημένου προσώπου κ.α.), φαίνεται να παίζει καθοριστικό ρόλο, τόσο στην πυροδότηση της νόσου, όσο και στην εμφάνιση υποτροπών.

Θεραπεία διπολικής διαταραχής:

Η θεραπεία της διπολικής διαταραχής θα πρέπει να ξεκινάει το συντομότερο δυνατό από τη διάγνωση αυτής. Με την κατάλληλη αγωγή, ο ασθενής, σε βάθος χρόνου, μπορεί να ζήσει μια φυσιολογική ζωή. Αυτό που θα πρέπει να τονιστεί είναι ότι απαιτείται φαρμακοθεραπεία εφ’ όρου ζωής και μακροχρόνια θεραπευτική σχέση με τον ψυχίατρο για τη ρύθμιση της αγωγής. Για την αντιμετώπιση της διπολικής διαταραχής χρησιμοποιούνται ποικίλα σχήματα ανάλογα με τη φάση στην οποία βρίσκεται η νόσος (μανία ή κατάθλιψη) όπως το λίθιο και τα αντιεπιληπτικά φάρμακα ως σταθεροποιητές της διάθεσης, αντιψυχωτικά, βενζοδιαζεπίνες και αντικαταθλιπτικά. Ιδιαίτερα αποτελεσματικές για την αντιμετώπιση της διπολικής διαταραχής, έχουν αποδειχθεί διάφορα είδη ψυχοθεραπείας που σε συνδυασμό με τη φαρμακευτική αγωγή μπορούν να φέρουν σημαντικά αποτελέσματα. Η ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει το άτομο στη συμμόρφωση προς τη θεραπεία, στη μείωση των υποτροπών, στην ενίσχυση της λειτουργικότητάς του και στον περιορισμό των νοσηλειών.

Από όσα προηγήθηκαν γίνεται σαφές ότι η διπολική διαταραχή είναι μία σοβαρότατη ψυχική ασθένεια, όπου με μακροχρόνια θεραπευτική αντιμετώπιση (φαρμακοθεραπεία σε συνδυασμό με ψυχοθεραπεία) το άτομο μπορεί να αντιμετωπίσει τα συμπτώματα, να προλάβει την εμφάνιση υποτροπών και να ζήσει μια φυσιολογική και όμορφη ζωή!

Ελίνα Σιακαντάρη Ψυχολόγος.

 

 

 

Αναζήτηση

Ακούστε ζωντανά

Παρακολουθήστε ζωντανά

Skype

Ενδιαφέρουσες ιστοσελίδες

LegetøjBabytilbehørLegetøj og Børnetøj