Oι πόλεις γέμισαν ξανά...

Σάββατο 16 Σεπτέμβρη. Οι πόλεις γέμισαν ξανά..Τα σχολεία και οι σταθμοί άνοιξαν διάπλατα την αγκαλιά τους στους μικρούς μας φίλους και στις μικρές μας φίλες.

Τα μαγαζιά με τα σχολικά είδη "τρώνε τα μουστάκια" τους για να πάρουν κι αυτά ένα μέρος από την φανουρόπιτα που έταξαν…Στον άγιο προκειμένου φέτος η χρονιά να τους ζεστάνει λίγο τη θέση της ταμειακής μηχανής όπου φιλοξενούνται τα εις την αλλοδαπή τυπωμένα χαρτονομίσματα. Τρέμουν τα πολυκαταστήματα που άρχισαν ήδη τον σκληρό ανταγωνισμό…Με τσάντες που έχουν υποδοχή υπολογιστή δώρο ακουστικά…Κτλ.

Οικονομία της αγοράς…Φίλοι και Φίλες αναγνώστες το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό αγοράζει ποσότητα παίρνει καλές τιμές…Τα γνωστά! Άλλος ο ξιφίας κι άλλο το γαυράκι…Που προσπαθεί με το μικρό του στόμα να μασουλήσει…Κι αυτό!

.. Οπότε προσέχει μην του τσιμπήσει τα οπίσθια ο ξιφίας με το μυτερό ματσούκι που κουβαλάει.

Μέσα σ όλα κι η επίσκεψη Μακρόν που με φόντο την Ακρόπολη μοίρασε το όραμα του για την Ενωμένη Ευρώπη…Με το πρώτη χώρα που μπήκε στον δοκιμαστικό σωλήνα…Κι έγινε το πειραματόζωο…Στην επιστημονικό συμπόσιο εργασίας με θέμα:

"Αν δοκιμάσουμε να μην δώσουμε στον γάιδαρο νερό θα καταφέρουμε να τον κρατήσουμε ζωντανό ή όχι;"

Επίσης όπως κάθε χρόνο στην "Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης" έτσι και φέτος οι γνωστές ατάκες-Γιατί ατάκες κατάντησαν- Έξοδος από το μνημόνιο, επενδύσεις από την κυβέρνηση…Ξεπούλημα της χώρας και επικίνδυνη η κυβέρνηση για την χώρα…Όταν έρθουμε εμείς στην εξουσία θα σας μιλήσουμε για τις δική μας έξοδο και τις δικές μας επενδύσεις!

Το εμείς κι εσείς…Δηλαδή! Το τόλμη και γοητεία δίχως αντίκρισμα που δικαιώνει το σοφό λαό ο οποίος λέει "Το πολύ κύριε ελέησον κι ο Παππάς το βαριέται". Πόσο δε ο λαός!

Καλά να περάσουμε φέτος…Έχουμε πολλά να πούμε…Και στις ¨"Γραφικές διαδρομές" που σε λίγο καιρό θα βγουν στον αέρα…Και στο "σχόλιο του Σαββάτου".

 

Γιώργος Μουταφίδης.

Διάσημος πριν και μετά...

Βιώνουμε την εποχή όπου άσημοι κοινοί θνητοί προσπαθούν να γίνουν διάσημοι. Διαγωνισμοί ταλέντων σε όλες τις μορφές τέχνης…Από το τραγούδι και το χορό μέχρι τη γαστρονομία και τη πολιτική μου πει κάποιος τι κοινό έχουν η γαστρονομία και η πολιτική (χιούμορ κάνουμε..).

Για να δούμε όμως τι λένε και ορισμένοι που προσπάθησαν να εμβαθύνουν και να ερμηνεύσουν αυτή την πρόθεση των υποψηφίων διάσημων…Γράφει ο ΑΛΑΙ ΝΤΕ ΜΠΟΤΤΟΝ στο βιβλίο του "ΕΙΔΗΣΕΙΣ" από τις εκδόσεις ΠΑΤΤΑΚΗ και σε μετάφραση του ΑΝΤΩΝΗ ΚΑΛΟΚΥΡΗ. (Ένα εξαιρετικό βιβλίο για όσους έχουν μέσα τους το δαιμόνιο της δημοσιογραφίας):

" Όσοι ευελπιστούν να γίνουν διάσημοι ονειρεύονται να διασφαλίσουν ένα συγκεκριμένο είδος προσοχής: την ευνοϊκή προσοχή, καθώς φαντάζονται ένα κοινό που αντιμετωπίζει καλοπροαίρετα τα ταλέντα τους και συγχωρεί τα λάθη τους, ένα κοινό που θυμίζει στοργικό γονιό, ιδανικό δάσκαλο ή άγρυπνο και γενναιόδωρο θεό."

Στην συνέχεια γι αυτούς που τα καταφέρνουν τα πράγματα αλλάζουν όμως…Και ο συγγραφέας συνεχίζει γράφοντας:

" Κι όταν γίνονται διάσημοι συνειδητοποιούν ότι αποτελούν δέκτες του πιο αντιφατικού είδους προσοχής: Ενός είδους όπου η έντονη λατρεία παραχωρεί τη θέση της στο ξαφνικό μίσος, όπου ακόμα και τα μικρότερα ολισθήματα αντιμετωπίζονται με βίαιη αδιαλλαξία, όπου οι αδυναμίες τονίζονται διαρκώς και δεν λησμονούνται ποτέ, όπου ένα λάγνο ενδιαφέρον περιβάλλει ζητήματα παντελώς άχρηστα με το ταλέντο που κέρδισε αρχικά τη δημόσια αναγνώριση , όπου οι δημοσιογράφοι ψάχνουν τα σκουπίδια τους μέσα στη νύχτα και οι ταπεινωτικές φωτογραφίες τους δημοσιεύονται διαδικτυακά και μέσα σε λίγες ώρες προσελκύουν τη χλεύη εκατομμυρίων ανθρώπων. Αν αποφασίσουν να διαμαρτυρηθούν για αυτού του είδους την προσοχή, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί αρνητική, το κοινό σπεύδει υποκριτικά να τους εγκαλέσει και να τους ενημερώσει ότι όποιος αποζητά την προσοχή δεν μπορεί να επιλέξει το είδος της, και οφείλουν να είναι προετοιμασμένοι, αν όχι υπόλογοι σε κάθε είδους προσοχή."

Κι εδώ κλείνει το φθινοπωρινό σχόλιο για την διασημότητα…Σαν τον διακόπτη που δεν προλαβαίνεις να τον ακουμπήσεις και ξαφνικά καίγεται η λάμπα και μένεις στο σκοτάδι ενώ έχεις ρεύμα!

Γιώργος Μουταφίδης

 

 

Η χώρα των θαυμάτων.

 

 

Στην εποχή που όλα αντιστρέφονται ακόμη κι ίδια η πραγματικότητα ένα ταξίδι με την φαντασία αποτελεί άσκηση στο κουρασμένο και πολυάσχολο μυαλό μας..Η άσκηση φαντασίας διαφοροποιεί το "ταξιδιάρικο θέλω" από το σκουριασμένο "πρέπει" το απελευθερώνει..Από τα δεσμά της ρουτίνας. Η άσκηση φαντασίας ανοίγει το πλάνο..Σαν το φωτογραφικό φακό..Που φέρνει κοντά αυτό που εμείς βλέπουμε μακριά και αντίστροφα.

Κάθε εποχή είναι ένα όνειρο που σβήνει για μιαν άλλη που γεννιέται. Έτσι λένε..Είναι αλήθεια αυτό; Όταν περνάει μια εποχή "σβήνουν" τα όνειρα της άλλης που προηγήθηκε; Ξεχνάει κανείς το παρελθόν του; Ρώτα τον πόθο κι όχι τον γιατρό λέει ο σοφός λαός και ο πόθος στιγμών του παρελθόντος…Δημιουργεί νοσταλγία οπότε..Όταν επαναστατεί το συναίσθημα ξεκλειδώνει το κελί κράτησης της φαντασίας κι αυτή τρέχει...Να μην την βρουν οι αναστολές του καθενός και της καθεμιάς από μας..Που λειτουργούν ακριβώς όπως οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι..Διατηρούν την τάξη και την ασφάλεια που στην ανθρώπινη ψυχολογία οι ειδικοί τις ονομάζουν ισορροπίες. Τώρα το πόσο ίσες είναι; Αυτό είναι ένα άλλο θέμα…

Τα τρία καλοκαίρια όταν περάσουν φαίνονται μικρό σαν ένα. Τα έξη; Τα επτά; Τα εννιά; Πως θα φαίνονταν αν δεν υπήρχαν η φαντασία τα όνειρα και η ελπίδα χαραγμένες στην ψυχή των ανθρώπων αυτού του τόπου που έχει όλα τα καλά του κόσμου εκτός από λεφτά;

Το ταξίδι αρχίζει…

Με τι άλλο θα μπορούσε να αρχίσει ένα τέτοιο ταξίδι;

Με ένα παραμύθι φυσικά…Ένα παραμύθι όπως αυτά που αφηγείται η γιαγιά στο εγγόνι για να το οδηγήσει μέσω του ανάλαφρου και ήσυχου ύπνου στο μονοπάτι των γλυκών ονείρων.

Μια φορά κι έναν καιρό σε έναν παραμυθένιο τόπο όπου το φεγγάρι κάθε βράδυ έβγαζε τον έρωτα σεργιάνι και αυτός με την σειρά του έριχνε τα βέλη στις καρδιές όσων ήθελαν να αγαπηθούν πολύ…

Όπου ο ήλιος από την ανατολή έως την δύση του ζέσταινε τις ψυχές διώχνοντας το ψύχος που ο χιονιάς της υποκρισίας προσπαθούσε να επιβάλλει με βρώμικο κι αθέμιτο τρόπο.

Σε αυτόν τον παραμυθένιο τόπο που ενώ είχε τα πάντα..Ήλιο φεγγάρι αγέρα θάλασσα αγάπη έρωτα ζεστασιά…Οι άνθρωποι του δεν έμεναν ποτέ ευχαριστημένοι που τα μοιράζονταν αυτά μεταξύ τους. Τα ήθελε ο καθένας δικά του μόνο δικά του να τα κλειδώνει στο δικό του χρηματοκιβώτιο δίχως να υπολογίζουν πως όσα θαύματα δεν τα μοιράζεσαι παύουν να είναι θαύματα και γίνονται πλούτος.

Ο προσωπικός πλούτος δημιουργεί περιουσίες όμως..Το θαύμα παύει να υφίσταται…Πλέον δεν μοιράζεται καταθέτεται σε τράπεζες σωρεύεται εξαγοράζει και καταντάει εξουσία.

Σκληρή άκαμπτη και επιβαλλόμενη σε αυτόν που πούλησε τον ήλιο του το φεγγάρι του την ζεστασιά της ψυχής του μια μπουκιά ψωμί προκειμένου να τα εκμεταλλεύεται ο αγοραστής με το γεμάτο χρηματοκιβώτιο.

Ο πλούτος κι η εξουσία έπαιξαν και παίζουν το δικό τους παιγνίδι σ' αυτή την χώρα των θαυμάτων…Όμως κανείς απ' όσους ζούσαν σ' αυτήν τη χώρα δεν ήταν διατεθειμένος να μοιραστεί το περιεχόμενο του χρηματοκιβωτίου του με κανέναν.

Άδειασε πρώτος το δικό σου έλεγαν…Να το αδειάσεις εσύ πρώτος βρε ανοιχτοχέρη…Φώναζει ο ένας στον άλλο…

Κανείς όμως μα κανείς δεν παρατηρούσε πως ο αγέρας γέμιζε επικίνδυνα μικρόβια πως οι θάλασσες βρώμιζαν και πως τον ήλιο και το φεγγάρι δεν μπορούν να το δουν όλοι…

Η ψαλίδα άνοιγε..

Η φτώχεια γινόταν όλο περισσότερο έντονη κι αβάσταχτη

Και το χειρότερο;

Πως η απογοήτευση..Οδήγησε και οδηγεί πολλούς στο να εγκαταλείψουν άρον άρον την χώρα των θαυμάτων…

Αύριο στην χώρα των θαυμάτων δεν θα υπάρχουν θαύματα. Τα θαύματα θα έχουν ξεπουληθεί όλα..Σε αυτούς που κατέχουν τον πλούτο.

Η χώρα των θαυμάτων θα φτάσει σε σημείο για να την δανείζουν εκείνη να ξεπουλάει ένα ένα τα θαύματα της γεμίζοντας τα ξένα χρηματοκιβώτια που ανήκουν σε ανθρώπους που ζουν σε χώρες με λιγότερα θαύματα απ αυτά της χώρας των θαυμάτων.

Κανείς λοιπόν σε αυτό το παραμύθι δεν μπορεί να ισχυριστεί με σιγουρια΄πως θα ζήσουμε εμείς καλά…

Ας πιστέψουμε λοιπόν σε ένα διαφορετικό παραμύθι. Αυτό το παραμύθι που δεν έχει σχέση με τα όσα ειπώθηκαν παραπάνω…Ένα παραμύθι που δεν θα είναι παραμύθι αλλά μια παραμυθένια πραγματικότητα που θα θέλουμε να το αφηγηθούμε με χαμόγελο στο παιδί και το εγγόνι μας…Στο μέλλον.

Γιώργος Μουταφίδης.

Αναζήτηση

Ακούστε ζωντανά

Παρακολουθήστε ζωντανά

Skype

Ενδιαφέρουσες ιστοσελίδες

LegetøjBabytilbehørLegetøj og Børnetøj